داستان دراماتیک رقابت نیوتن و لایبنیتز بر سر کشف حسابان
تصور کنید دو نابغه، در دو سوی اروپا، به طور همزمان در حال کشف یکی از قدرتمندترین ابزارهای ریاضیات هستند؛ ابزاری که دنیای علم را برای همیشه متحول میکند: حساب دیفرانسیل و انتگرال. اما به جای همکاری، شاهد یکی از مشهورترین و تلخترین رقابتهای تاریخ علم بین آیزاک نیوتن و گوتفرید لایبنیتز هستیم. این داستان، فقط درباره ریاضیات نیست؛ درباره غرور، شهرت و جنگی است که پردههای آن در انجمن سلطنتی بریتانیا و محافل علمی اروپا به لرزه درآمد. اگر میخواهید بدانید این نبرد چگونه آغاز شد و چه تأثیری بر مسیر ریاضیات گذاشت، با ما همراه شوید.
در نیمه دوم قرن هفدهم، مشکلهای پیچیدهای در فیزیک و نجوم، مانند محاسبه سرعت لحظهای و مساحت زیر منحنیها، ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بود. نیاز به یک ابزار ریاضی جدید به شدت احساس می شد. اینجا بود که ایدههای اولیه حسابان به صورت پراکنده مطرح شد. اما دو نفر بودند که این ایدهها را به یک سیستم منسجم و قدرتمند تبدیل کردند.
نیوتن در دهه ۱۶۶۰ میلادی، تقریباً همزمان با فرمولهکردن «قوانین حرکت و جاذبه جهانی»، به روشی که امروزه آن را «حسابان» مینامیم، دست یافت و نام آن را «حساب فلکسیونها» (Method of Fluxions) گذاشت. این روش در واقع همان مشتق گیری و انتگرال گیری امروزی بود.
اما ویژگی شخصیتی نیوتن چیست؟ او مردی بود درونگرا، محتاط و تا حدی بدگمان. او اغلب یافتههایش را برای سالها نزد خود نگه میداشت تا از انتقاد و مجادله اجتناب کند. به همین دلیل، کارهای اولیه او در حسابان تنها در میان حلقه کوچکی از دوستان و همکارانش در کمبریج دست به دست میشد و به صورت عمومی منتشر نشد.
در سوی دیگر، گوتفرید لایبنیتز، فیلسوف و دانشمند آلمانی، به طور کاملاً مستقل در دهه ۱۶۷۰ به همان نتایج رسید.
برخلاف نیوتن، لایبنیتز اجتماعیتر بود و باور داشت که ایدهها باید به اشتراک گذاشته شوند تا پیشرفت کنند. او در سال ۱۶۸۴، اولین مقاله خود را در مورد حساب دیفرانسیل منتشر کرد و چند سال بعد، نمادهای مشهورش برای مشتق (dy/dx) و انتگرال (∫) را به جهان معرفی کرد. این نمادهای لایبنیتز به دلیل شهودی و کاربرپسند بودن، به سرعت در بین ریاضیدانان قاره اروپا محبوبیت یافت.
زمانی که خبر موفقیت و نمادهای عالی لایبنیتز به انگلستان و محافل علمی آنجا رسید، افرادی که از نیوتن حمایت میکردند، بسیار عصبانی و خشمگین شدند.
آنها ادعا کردند که لایبنیتز در طی یک سفر کوتاه به لندن و از طریق مکاتبات با برخی ریاضیدانان انگلیسی، با ایدههای اولیه نیوتن آشنا شده و سپس آن را به نام خودش منتشر کرده است. اینجا بود که اتهام سرقت علمی به طور رسمی مطرح شد.
این مجادله به حدی بالا گرفت که نیوتن، که در آن زمان رئیس قدرتمند انجمن سلطنتی لندن بود، از موقعیت خود سوء استفاده کرد. او یک کمیته "بیطرف!" تشکیل داد که پر از دوستان و حامیان خودش بود. نتیجه گزارش کاملاً قابل پیشبینی بود: این کمیته نیوتن را به عنوان مخترع اصلی حسابان معرفی کرد و به طور غیرمستقیم لایبنیتز را متهم به سرقت کرد. این یک ضربه مهلک به اعتبار لایبنیتز بود.
این رقابت تلخ تا پایان عمر لایبنیتز در سال ۱۷۱۶ ادامه یافت. لایبنیتز که از نظر علمی منزوی و روحیهاش شکسته شده بود، در گمنامی نسبی درگذشت. نیوتن نیز تا آخر عمر با خشم از لایبنیتز یاد میکرد.
پیروزی نمادها: تاریخ نشان داد که اگرچه نیوتن احتمالاً اول به نتیجه رسیده بود، اما نمادهای لایبنیتز برنده نهایی بودند.
نمادهای dy/dx و ∫ لایبنیتز، به دلیل سادگی و قدرت مفهومی، به زبان جهانی ریاضیات مدرن بدل شدند و توسعه این علم را متحول کردند.
اتلاف انرژی بزرگ: این نبرد بیهوده، انرژی ذهنی دو نابغه را برای سالها به سمت مجادلهای بیثمر سوق داد، در حالی که میتوانستند به گسترش مرزهای دانش
رقابت نیوتن و لایبنیتز، در نهایت، بیش از آنکه یک داستان قهرمانی ساده باشد، یک تراژدی انسانی است. این نبرد به ما یادآوری میکند که حتی بزرگترین نوابغ نیز میتوانند اسیر غرور و حسادت شوند. با این حال، از دل همین درگیری تلخ، یک پیروزی جاودان برای بشریت متولد شد: زبانی جهانی برای توصیف تغییر و تحول.
امروز، هر دانشجویی در هر نقطه از جهان که با نمادهای dy/dx و ∫ مسائل کیهان را حل میکند، در حقیقت از میراثی استفاده میکند که این دو نابغه، با وجود تمام اختلافاتشان، برای ما به ارمغان گذاشتند. این داستان به ما میآموزد که پیشرفت علم، هرچند گاهی با کشمکشهای شخصی همراه است، اما در مقیاسی بزرگتر، همیشه حاصل کار جمعی و انباشت دانش در طول تاریخ است.
۱. آیا لایبنیتز واقعاً ایده نیوتن را دزدیده بود؟
خیر. اکثر مورخان علم امروزه بر این باورند که لایبنیتز به طور کاملاً مستقل به حسابان دست یافته است. اگرچه او از مکاتبات عمومی با ریاضیدانان انگلیسی ایده گرفته بود، اما سیستم و نمادگذاری کاملاً اصیل و منحصر به فرد از خود ارائه داد.
۲- مهمترین تفاوت روش نیوتن و لایبنیتز چه بود؟
نیوتن بر روی مقادیر متغیر با زمان (مثل سرعت و شتاب) تمرکز داشت و نمادگذاری او کمتر کاربردی بود. در مقابل، لایبنیتز بر روی بینهایت کوچکها (Infinitesimals) تأکید داشت و نمادهای او به گونهای طراحی شده بودند که گویی با اشیا جبری سر و کار داریم، که کار با آنها را بسیار آسانتر میکرد.
۳- چه کسی در نهایت برنده این رقابت شد؟
از نظر اخلاقی و تاریخی، هر دو! نیوتن به خاطر کاربردهای عمیق فیزیکی حسابان و لایبنیتز به خاطر ایجاد زبانی که ریاضیات مدرن را ممکن ساخت، هر دو سهم جاودانی در علم دارند.